ஆண்மை .. பெண்மை..! – சிறுகதை #MyVikatan

பொறுப்புத் துறப்பு: இந்தக் கட்டுரை, வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், [email protected]க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

நிறைந்த பௌர்ணமி நிலா வெளிச்சம்…

மொட்டை மாடியில், நிலாவைப் பார்த்தபடி கயிற்றுக் கட்டிலில் படுத்தபடி சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்தான் சஞ்சய்.

வெண்ணிலவை மறைத்து, தன் முகம் காட்டினாள் இனியா.

“நம்ம ரெண்டு பேரு அப்பா அம்மாவும் வந்தாச்சு. கீழ வாங்க.” என்றாள்.

“ஹும்ம்ம்…”என்று பெருமூச்சுடன் எழுந்தான் சஞ்சய்.

“எனக்கு ரொம்ப பதட்டமா இருக்கு” என்று கூறினாள் இனியா.

இனியாவின் தோளை அணைத்துக் கொண்டு,

“நான் பார்த்துக்குறேன் மா” என்று கூட்டிச் சென்றான்.

தன் தாயின் சாடலில் இருந்து இனியாவை எப்பொழுதும் அரணாக நின்று பாதுகாத்து வருகின்றான் சஞ்சய்.

இப்பொழுதும்…

இருவரும் கீழே சென்றனர். இருவரின் பெற்றோரும் சோபாக்களில் அமர்ந்து இருந்தனர்.

இனியாவின் பெற்றோர் முகத்தில் கலக்கமும் கவலையும். பெண்ணைப் பெற்றோருக்கே உரித்தானது என குத்திவிட்ட முத்திரையைப் போல அமர்ந்திருந்தனர்.

எதிரே சஞ்சயின் பெற்றோர். கோபமும் எரிச்சலும் புரண்டு ஓடியது அவர்கள் முகத்தில்.

“வாடா வா… ரொம்ப பெரிய மனுஷன் ஆயிட்டியா? என் கிட்ட ஒரு வார்த்தை கூட கேட்காம, எவ்வளவு பெரிய முடிவு எடுத்திருக்க? எங்கிருந்தோ வந்த அவ பேச்சக் கேட்டு மயங்கிட்டியா?” என்று சாடினார் சஞ்சயின் தாய் காமாட்சி.

Representational Image

“ஒரு பொண்ணுகிட்ட ஒரு ஆண் மயங்குறது தானமா உலக நிமித்தம். அது தானே உலக நியதி. என்னப்பா,நான் சொல்றது சரிதானே?” என்று பதிலை தாய்க்குக் கொடுத்துவிட்டு, கேள்விக் கணையை தந்தையின் மீது தொடுத்தான் சஞ்சய்.

“ஆமாப்பா… ஆமா…” என்று தலையாட்டினார் சஞ்சயின் தந்தை செல்வம்.

“என்ன??” என்று முறைத்தார் காமாட்சி.

திருதிருவென முழித்து விட்டு அமைதியானார் செல்வம்.

“உனக்கு என்னடா குறைச்சல். எம்புள்ள ஆம்பள. உனக்கு ஆயிரம் பொண்ணு கிடைக்கும். இவள டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு, வேற நல்ல பொண்ணா ஒரு குறையும் இல்லாதவளாப் பார்த்துக் கட்டி வைக்கிறேன். இவள தூக்கிப் போடு” என்று நெருப்புத் துண்டுகளாய் வார்த்தைகளை அள்ளி இறைத்தார் காமாட்சி.

இதயம் கனத்தது இனியாவின் பெற்றோருக்கு. தன் மகள் குழந்தை தரிக்க தகுதியற்றவள் என்று அறிந்த நாள் முதல் இடி சுமந்து வாழ்கின்றனர்.

தன் பெற்றோர் அவமானப் படுவதைக் கண்டு மனம் நொந்து போனாள் இனியா.

இனியாவின் தந்தை சந்திரன் அனாதை ஆசிரமத்தில் வளர்ந்தவர். தன் பெற்றோர் – மூதாதையர் பெயர் அறியாதவர். இனியாவின் தாய், தமிழ்ச்செல்வியைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்து கொண்டவர். அதனால் தன் மகளின் காதலுக்கும் தடையேதும் சொல்லாமல் ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

சஞ்சய் – இனியாவிற்குத் திருமணமாகி ஐந்து வருடங்கள் ஆகியும் குழந்தை இல்லை. மருத்துவமனைப் பரிசோதனையில் இனியாவிற்குக் குழந்தை பெறுவதில் சிக்கல்கள் இருப்பதாக தெரிந்ததால், சஞ்சயும் இனியாவும் அனாதை இல்லத்தில் இருந்து குழந்தையைத் தத்தெடுக்க முடிவு செய்தனர். அதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து விவாதம் செய்கின்றனர் சஞ்சயின் பெற்றோர்.

“என்னடா அமைதியா இருக்க?” என்று கேட்டார் காமாட்சி.

“அம்மா, எங்களுக்குக் குழந்தை பாக்கியம் இல்ல. நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு மனசா எடுத்த முடிவுதான், தத்தெடுக்குற முடிவு.” என்றான்.

Representational Image

“ரெண்டு பேருக்கும் இல்லன்னு சொல்லாத. அவளுக்கு தான் இல்ல. உனக்கு என்ன அழகு ராஜா நீ.” என்று பாய்ந்தார் காமாட்சி.

“இனியாவத் திரும்ப திரும்ப அப்படி சொல்லாதீங்க” என்று கத்தினான் சஞ்சய்.

“ அமைதியா பேசுங்க” என்று இனியா சஞ்சயின் தோளைப் பிடித்தாள்.

“என்ன நாடகம் ஆடுரியா?. நீ கொடுக்கிற சாவியில தானே என் புள்ள இப்படி ஆடுறான். ஏன் என் புள்ள வாழ்க்கைய நாசம் பண்ற. அவன விட்டு வெலகிடு. அவன் அழகுக்கும் பர்சனாலிட்டிக்கும் பொன்னுங்க கியூவுல நிக்கிறாங்க.” என்று வார்த்தைகளை நெருப்பாகக் கொட்டிக் கொண்டே போனார் காமாட்சி.

தன் மகளை துன்புறுத்துவதைக் காண முடியாமல் கண்ணீர் சிந்தினர் இனியாவின் பெற்றோர்.

“இதுக்கு மேல ஒரு வார்த்தை இனியாவப் பத்திப் பேசாதீங்க.” என்று எச்சரித்தான் சஞ்சய்.

“நான் ஏன்டா பேசக் கூடாது. ஜான் பிள்ளையானாலும் ஆண் பிள்ளையப் பெத்தவடா நான் …… இவ ..”என்று மறுவார்த்தையை காமாட்சி விடுவிப்பதற்குள், சஞ்சய்,

“இனியா கிட்ட குறை இல்லம்மாாாாாா…. .என்கிட்ட தான்.” என்று உறக்க அழுத்திக் கத்தினான்.

வாயைப் பிளந்த வண்ணம் சிலை போல நின்றனர் சஞ்சயின் பெற்றோர். அதிர்ச்சியாய்ப் பார்த்தனர் இனியாவின் பெற்றோர்.

“என்னப்பா சொல்ற???!!!!???” என்று வாய் திறந்தார் சஞ்சயின் தந்தை.

“ஆமாப்பா….. எனக்குத்தான் குழந்தை கொடுக்கிற பாக்கியம் இல்ல. இப்ப சொல்லுங்க நான் இனியாவுக்கு டைவர்ஸ் கொடுக்கணுமா. இல்ல இனியா எனக்கு டைவர்ஸ் கொடுக்கணுமா.??” என்று கேட்டான்.

“மாப்பிள்ள சொல்றது உண்மையா??!!!” என்று தன் மகளைப் பார்த்துக் கேட்டார் சந்திரன்.

“ ஆம்” என்று தலையை அசைத்துக் கண்ணீர் சிந்தினாள் இனியா.

“ நீ பொய் சொல்ற சஞ்சய். உன் பொண்டாட்டியக் காப்பாத்தப் பொய் சொல்ற.!!” என்று கத்தினார் காமாட்சி.

“ இல்லம்மாாாாாா… இந்தாங்க.” என்று ஹாஸ்பிடல் ரிப்போர்ட்டைக் காட்டினான் சஞ்சய்.

“என்னய யாரும் தப்பாப் பேசக்கூடாதுனு இவ்வளவு நாளும் இனியா பழிய சுமந்தாம்மா. போதும். அவ பட்ட கஷ்டம் எல்லாம்.” என்றான்.

வெடித்து முடித்த எரிமலையைப் போல பேச மொழி இல்லாமல் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார் காமாட்சி. ஆண் பிள்ளையைப் பெற்ற ஆணவம் உடைந்தது போல வெட்கித் தலைகவிழ்ந்து அமர்ந்திருந்தார்.

“அத்தை” என்று காமாட்சியின் கையைப் பிடித்து இனியா பேசத் துவங்கினாள், “ஒரு குழந்தைக்குத் தந்தையானா தான் ஆண்மகன்னு அர்த்தம் இல்ல. ஒரு குழந்தைக்குத் தாயானாத் தான் பெண்ணுன்னும் அர்த்தமில்ல. எந்த சூழ்நிலையிலும் நெறி தவறாத பிள்ளையா தான் உங்க மகன வளர்த்திருக்கீங்க. அதுதான் ஆண்மை. அதுவேதான் பெண்ணுக்கும் பொருந்தும். சஞ்சய்யோட உடல்ரீதியான பிரச்னைய நான் பெருசா நினைக்கல. என் மேல உயிரா அன்பா இருக்காங்க. எந்த இடத்திலேயும் யார்கிட்டயும் என்னைய விட்டுக்கொடுக்காம அரணா இருக்காங்க. எனக்கு அந்த அன்புதான் பெருசு. நாங்க எடுத்த இந்த முடிவுக்கு சப்போர்ட் பண்ணுங்க. ப்ளீஸ்.” என்றாள்.

Representational Image

இனியாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு கண்ணீர் சிந்தினார் காமாட்சி. இனியாவின் பெற்றோரும் சேர்ந்து காமாட்சியை சமாதானம் செய்தனர்.

இரவு உணவை சேர்ந்து உண்டனர்.

“என்ன குழந்தை மாப்பிள்ளை, ஆணா பெண்ணா.?” என்று கேட்டார் இனியாவின் தாய்.

“என்னப்பா வயசு?” என்று கேட்டார் சஞ்சயின் தந்தை.

இனியாவின் தந்தையும் , சஞ்சயின் தாயும் தங்கள் கேள்வியைக் கேட்க வாய் திறப்பதற்குள்,

“சஸ்பென்ஸ் அண்ட் சர்ப்ரைஸ். நாளைக்குக் காலையில பத்து மணிக்கு உங்களுக்கு எல்லா கேள்விக்கும் பதில் கிடைக்கும்.” என்றான் சஞ்சய்.

எல்லோரும் பெருமூச்சுடன் உறங்கச் சென்றனர்.

விடிந்தது…

காலை உணவை உண்டு விட்டு, இனியாவும் சஞ்சயும் பாரதியார் இல்லத்திற்குச் சென்றனர்.

இருவரது பெற்றோரும் வீட்டை அலங்காரம் செய்யத் துவங்கினர். காமாட்சியின் முகம் வாட்டமாக இருந்தது. அதை உணர்ந்த தமிழ்ச்செல்வி, “அண்ணி… ஏன் இன்னும் வருத்தமா இருக்கீங்க. நம்ம புள்ளைங்க சந்தோஷம் தான் நமக்கு முக்கியம். அவங்க முடிவுக்கு நாம சப்போர்ட் பண்றது தான் சரி.” என்றார்.

“என்னய மன்னிச்சுடுங்க அண்ணி. இனியாவ…. நான்….” என்று அழ ஆரம்பித்தார்.

“பரவாயில்ல அண்ணி…அத இனியாவே பெருசா எடுத்துக்கல. இல்லன்னா என் பொண்ணே நேத்து உங்க கிட்ட சமாதானமாக பேசி இருப்பாளா?” என்று கூறினார் தமிழ்ச்செல்வி.

“சரி சரி.. ரெண்டு பேரும் பட்டுப்புடவை கட்டி ரெடி ஆகுங்க.” என்று கூறிக்கொண்டே பட்டு வேட்டி சட்டையோடு வந்தனர் இரு தந்தைகளும்.

அரை மணி நேரம் கழிந்தது…

இரு பெற்றோர்களும் பலபலக்கும் உடையோடு வராண்டாவில் அமர்ந்து காத்திருந்தனர்.

கார் ஹாரன் சத்தம் கேட்டது. வாட்ச்மேன் மணி கேட்டைத் திறந்தார்.

இரு பெற்றோர்களும் ஆரத்தித் தட்டோடு எழுந்து நின்றனர்.

டிரைவர், பின்சீட்டின் கதவுகளைத் திறக்க, சஞ்சயும் இனியாவும் இறங்கினர்.

அவர்கள் இருவரையும் கண்டு,ஆச்சரியத்தோடும் அதிர்ச்சியோடும் மகிழ்ச்சியோடும் எந்த உணர்வை காட்டுவது என்று புரியாமல் திணறிப் போயினர் இருவரின் பெற்றோரும்.

சஞ்சயின் கையில் ஆறு மாதம் ஆன பெண் குழந்தையும், இனியாவின் கையில் ஆறு மாதம் ஆன ஆண் குழந்தையும் இருந்தனர். மகிழ்ச்சியோடு ஆரத்தி எடுத்தனர் தமிழ்ச் செல்வியும் காமாட்சியும்.

வலது காலை முன் வைத்து சஞ்சயும் இனியாவும் வீட்டின் உள்ளே சென்றனர். அலங்கரிக்கப்பட்ட வீட்டைக் கண்டு மகிழ்ந்தனர்.

இருவரின் பெற்றோரும் உள்ளே சென்று குழந்தைகளை மாறி மாறி எடுத்துக்கொண்டு கொண்டாடினர்.

“என்ன பேரு பா செலக்ட் பண்ணியிருக்க?” என்று செல்வம் கேட்டார்.

“ சரண் மற்றும் சஹானா. இவங்க ரெண்டு பேருக்கும் ஃபேமிலி நேம் ‘சந்திரன்’னு வைக்க முடிவு பண்ணி இருக்கோம் என்றான் சஞ்சய்.

இனியாவின் தந்தைக்கு மிகவும் நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

“என் மூதாதையர் பெயரே தெரியாத என் பெயரயா வைக்கப் போறீங்க!!!” என்று கேட்டார்.

“மூதாதையர் இல்லன்னா என்ன மாமா. என் பிள்ளைகளுக்கு நீங்கதான் மூதாதையர்.” என்று தோளோடு அணைத்துக் கொண்டான் சஞ்சய்.

“நல்ல விஷயம் தான் சஞ்சய்!!” என்றார் செல்வம்.

பெருமையோடு கண் கலங்கினார் தமிழ்ச்செல்வி.

“சரி சரி. வாங்க. குழந்தைகளக் குளிப்பாட்டி சாப்பாடு ஊட்டலாம்.” என்று அனைவரையும் அழைத்தார் காமாட்சி.

இரு தாத்தா பாட்டிகளும் தன் பேரக் குழந்தைகளை மாறி மாறி கவனித்துக் கொண்டனர்.

சஞ்சய் – இனியாவிற்கு மனம் நிறைவானது, வாழ்க்கையும் நிறைவானது!!!.

மலர்விழி மணியம்

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்…

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

My Vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்… நடந்துகொண்டிருக்கலாம்… நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

Source link

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.